volwassenen

stotteren

Stotteren wordt gekenmerkt door het herhalen van of blijven hangen op letters, klanken of woorden. Soms zijn er blokkades of wordt er overdreven gebruik gemaakt van tussenwoordjes en stopwoordjes. Uiterlijk kan het stotteren gepaard gaan met tics, grimassen en andere meebewegingen. Het stotteren kan toenemende spanningen teweeg brengen en zelfs de ademhaling bemoeilijken. Veel stotteraars ontwikkelen spreekangst, vermijden woorden, klanken of spreeksituaties en belanden in een sociaal isolement. Het negatief beeld over zichzelf als spreker kan zich uitbreiden naar de ganse persoonlijkheid. Het valt niet uit te sluiten dat dit alles kan aanleiding geven tot de ontwikkeling van psychische problemen zoals fobieën of depressies.